Yağmaya kalkışma - Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2016/3790 Esas 2018/6657 Karar Sayılı İlamı

6. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/3790
Karar No: 2018/6657
Karar Tarihi: 07.11.2018

Yağmaya kalkışma - Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2016/3790 Esas 2018/6657 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Sanıkların mağdurlara yönelik yağmaya kalkışma suçundan mahkumiyetleri yerel mahkeme tarafından verilmiştir. Sanıkların temyiz itirazları incelendiği ve diğer itirazların yerinde görülmediği belirtilmektedir. Ancak, zorunlu savunma ücretlerinin sanıklardan alınmayacağı, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı vurgulanarak, hüküm açıklandıktan sonra sanıklardan alınan ücretlerin hazineye irat kaydedilmesine karar verilmiştir. Bu karar 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesi uyarınca verilmiştir. Kanun maddeleri ise şu şekildedir: 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesi ve Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi.

6. Ceza Dairesi 2016/3790 E. , 2018/6657 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağmaya kalkışma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm ... ve ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezaların süresine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK"nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...’e yönelik yağmaya kalkışma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK"nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden ‘yargılama gideri olarak sanık ... adına bozma öncesi yapılan 641 TL"nin, sanık ... adına bozma öncesi yapılan 637.75 TL"nin sanıklardan tahsili ile hazineye irat kaydına’ cümlesinin çıkartılarak yerine ""sanık ... adına bozma öncesi yapılan 30 TL"nin, sanık ... adına bozma öncesi yapılan 26,75 TL nin sanıklardan tahsili ile hazineye irat kaydına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.