Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2013/1056 Esas 2013/3271 Karar Sayılı İlamı

Abaküs Yazılım
2. Hukuk Dairesi
Esas No: 2013/1056
Karar No: 2013/3271

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2013/1056 Esas 2013/3271 Karar Sayılı İlamı

2. Hukuk Dairesi         2013/1056 E.  ,  2013/3271 K.

    "İçtihat Metni"

    MAHKEMESİ :Kırşehir Aile Mahkemesi
    TARİHİ :03.03.2011
    NUMARASI :Esas no:2006/592 Karar no:2011/176

    Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
    Dava, soybağının reddi isteğine ilişkin olup, ana ve çocuğa karşı açılmıştır (TMK.md.286/1). Küçük H. annesi ile davacının evliliğinin 24.01.2004 tarihinde kesinleşen boşanma kararı ile sona ermesinden sonra, üç yüz günlük süre içinde 26.02.2004 tarihinde doğmuş, 13.10.2005 tarihinde kocanın hanesine tescil edilmiş, dava ise 11.10.2006 tarihinde açılmıştır.
    Evliliği sona erdiren boşanma davasının 23.10.2001 tarihinde açıldığı, davacı ile çocuğun annesinin 2001 yılından beri fiilen ayrı yaşadıkları, davacının o tarihten beri yurt dışında olduğu, davalının da 2003 yılından sonra yurtdışına çıkış kaydının olmadığı, Türkiye’de yaşadığı, çocuğun ayrı yaşama sırasında ana rahmine düştüğü yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Çocuk, ayrı yaşama sırasında ana rahmine düştüğüne göre, böyle bir durumda davacının başka bir kanıt getirmesi gerekmez (TMK.md.288/1). O halde, başka kanıt getirmesi yasal olarak gerekmeyen davacıdan, çocukla arasında soybağı olup olmadığının tespiti yönünde genetik inceleme yaptırması da istenemez. Davalıya dava dilekçesi ve duruşma günü usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı duruşmalara katılmamış, cevap da vermemiştir. Çocuk davada kayyım marifetiyle temsil olunduğuna göre, somut olayda genetik inceleme için ananın ve çocuğun aranmasına da artık lüzum bulunmamaktadır. Davacının, çocuğun ayrı yaşadıkları sırada ana rahmine düştüğünü kanıtlamış olması yeterlidir. Bu da kanıtlanmıştır. O halde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, isteğin reddi doğru görülmemiştir.
    SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.02.2013 (Salı)

    Bu web sitesi, sisteminin bir Üyesidir.