Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü. Sanık ... ve kimliği tespit edilemeyen bir bayanın müşteki ...‘in dükkanına geldiği, sanığın, 10 kg un almak için müştekiye 200 TL para verdiği, müşteki un bedeli olan 15 TL’yi 200 TL’nin içinden alıp sanığa 185 TL verirken, sanığın bu paranın 100 TL’sini aldığı, bu arada sanık ve yanındaki kadın tartışma yaratarak müştekinin dikkatini dağıttıkları, tartışmaya sinirlenen müşteki alış verişten vazgeçip, para üstünü verdiğini unutup sanığa tekrar 200 TL para verdiği, sanığın bu şekilde hileli davranışlarla müştekiyi hataya düşürüp, müştekiden 300 TL menfaat temin ettiği, böylece eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, eksik incelemeyle karar verildiğine, cezanın hesaplanmasında ve uygulamada yanlışlık yapıldığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.