Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2021/1720 Esas 2021/1838 Karar Sayılı İlamı

6. Hukuk Dairesi
Esas No: 2021/1720
Karar No: 2021/1838
Karar Tarihi: 29.11.2021

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2021/1720 Esas 2021/1838 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi, 5311 sayılı Kanun'un 25. maddesi ve İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesi uyarınca verilen miktarı 10.000 TL'yi geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabileceğine dair hüküm içeren kararını açıkladı. Ancak, 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesiyle temyiz kesinlik sınırı 40.000 TL'ye, 7165 sayılı Kanun'un 1. ve 2. maddesi ile 58.800 TL'ye, 01/01/2020 tarihinden itibaren 72.070 TL'ye, 01.01.2021 tarihinden itibaren de 78.630,00 TL'ye yükseltilmiştir. Bu nedenle, sıra cetvelinin iptalini talep eden şikayetçinin alacağı 17.139,70 TL olduğu ve bu tutarın temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı belirlenmiştir. Temyiz istemi reddedilmiş ve kararda bahsedilen kanun maddeleri açıklanmıştır.

6. Hukuk Dairesi 2021/1720 E. , 2021/1838 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi
İLK DRC. MHK. : Konya 1. İcra (Hukuk) Mahkemesi

02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun"un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu"nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri 10.000 TL’yi geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun"un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren 40.000 TL’ye, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren 58.800 TL’ye, 01/01/2020 tarihinden itibaren de 72.070 TL, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630,00 TL’ye çıkarılmıştır.
Somut olayda şikayetçi vekili sıra cetvelinin iptalini talep etmektedir. Şikayetçinin sıra cetveline konu olan alacağı 17.139,70TL olup davacının en fazla tatmin edileceği tutar budur. Bu itibarla, uyuşmazlık konusu miktar, bölge adliye mahkemesinin karar tarihi olan 19.02.2020 tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtay"ca temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 29.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.