10. Ceza Dairesi Esas No: 2013/2647 Karar No: 2016/2853 Karar Tarihi: 10.10.2016
Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2013/2647 Esas 2016/2853 Karar Sayılı İlamı
Özet:
Sanığın daha önce uyuşturucu madde bulundurma suçundan aldığı tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında tekrar uyuşturucu madde bulundurduğunun tespit edilmesi nedeniyle açılan ikinci davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması sebebiyle davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği belirtilerek, kararın yanlış olduğu ve bozulması gerektiği ifade edilmiştir. Kanun maddeleri ise, TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” ve CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasıdır.
10. Ceza Dairesi 2013/2647 E. , 2016/2853 K.
"İçtihat Metni"
Mahkeme : . Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Mahkûmiyet
Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ : . Sanığın bu suçu, 04/02/2009 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinin anlaşılması karşısında, hükümden sonra 28/06/2016 tarihli Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun"un 68. maddesi ile değiştirilen TCK"nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK"nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.