Kasten öldürmeye teşebbüs - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2015/1186 Esas 2015/5218 Karar Sayılı İlamı

1. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/1186
Karar No: 2015/5218

Kasten öldürmeye teşebbüs - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2015/1186 Esas 2015/5218 Karar Sayılı İlamı

Özet:

İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 30/12/2013 tarihli kararda, sanık C.C.'nin katılan A.K.'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul edildiği ve bu suça ilişkin cezalandırılması gerektiği belirtilmiştir. Mahkeme, savunmanın inandırıcılığı ve delillerin incelenmesi sonucunda bir isabetsizlik görülmediği için verilen kararın onanmasına karar vermiştir. Temyiz itirazlarının reddedildiği kararda, TCK'nun 29 ve 35. maddelerinin tatbikinde hata yapıldığına dair iddiaların da yerinde görülmediği belirtilmiştir. Kararda geçen kanun maddeleri TCK'nun 29. ve 35. maddeleridir. TCK'nun 29. maddesi, haksız tahrik sebebiyle suç işlenmesi durumunda verilecek cezayı düzenlerken, 35. maddesi ise cezayı azaltıcı nedenler hakkında hükümler içermektedir.

1. Ceza Dairesi 2015/1186 E. , 2015/5218 K.

"İçtihat Metni"

Tebliğname No : 1 - 2014/90913
MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi
KARAR VE NO : 30/12/2013, 2012/327 (E) ve 2013/361 (K)
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1-Katılan vekilinin yokluğunda verilen ve 24.01.2014 tarihinde tebliğ olunan hükme yönelik temyiz talebini UYAP üzerinden yapılan kontrolde 1 haftalık yasal süre içinde ve 31.01.2014 günü gerçekleştirdiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık C.. C.."un katılan A.. K.."ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ayrıca indirim oranının fazla olduğuna, sanık müdafiinin ise suç vasfına, TCK"nun 29 ve 35. maddelerinin tatbikinde hataya düşüldüğüne yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA 02/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.