Hırsızlık - Yargıtay 22. Ceza Dairesi 2015/12897 Esas 2016/7668 Karar Sayılı İlamı

22. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/12897
Karar No: 2016/7668
Karar Tarihi: 09.05.2016

Hırsızlık - Yargıtay 22. Ceza Dairesi 2015/12897 Esas 2016/7668 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Mahkeme, bir hırsızlık suçu nedeniyle verilen mahkumiyet kararını inceledi. Temyiz itirazları çoğunlukla reddedildi ancak kararda şu hatalar tespit edildi:
1) Mahkumun koşullu salıverme tarihine kadar hak yoksunluklarının belirtilen şekilde uygulanmasına karar verilmesi, fakat bu hak yoksunluğunun mahkumun altsoyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise hapis cezasının tamamlandığı zamana kadar geçerli olması gerektiği göz önüne alınmadı.
2) Ortak suç ortağı olan sanıklardan yargılama giderlerinin eşit olarak değil, payları oranında alınması gerektiğine dair yasal düzenleme göz ardı edildi.
Bu sebeplerle kararın toptan bozulmasına karar verildi, ancak yeniden yargılama yapılması gerekmeyeceği belirtildi. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde öngörülen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbiri kaldırılmadı, ancak bunun mahkumun altsoyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise hapis cezasının tamamlandığı zamana kadar uygulanması gerektiği belirtildi. Yargılama giderlerine ilişkin kısım \"Sebebiyet verdiği yargılama giderinin sanıktan payı oranında alınarak hazineye gelir kaydına\" şeklinde düzeltilerek onaylandı.
Kanun maddeleri: 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1-c maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 326/2. maddesi, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 321 ve 322

22. Ceza Dairesi 2015/12897 E. , 2016/7668 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 5237 sayılı TCK"nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Kanun"un 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
2- İştirak halinde suç işleyen sanıktan neden olduğu yargılama giderlerinin “payı oranında” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK"nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun"un 322. maddesi uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK"nın 53/1-c maddesinde öngörülen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye; diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına; hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkartılarak yerine “Sebebiyet verdiği yargılama giderinin sanıktan payı oranında
alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.