10. Ceza Dairesi Esas No: 2013/3573 Karar No: 2017/2088 Karar Tarihi: 29.05.2017
Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2013/3573 Esas 2017/2088 Karar Sayılı İlamı
Özet:
Sanık, uyuşturucu madde bulundurma suçundan önce tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirine mahkum edilmiştir. Ancak bu tedbirin infazı sırasında aynı suçu işlemiştir. Bu durumda ikinci suçun ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaması gerektiği belirtilmiştir ve dava düşmüştür. Bu sonuca, TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında yer alan \"Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz\" hükmü işletilmiştir. Kararda önemli bir kanun maddesi olarak da CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası belirtilmiştir.
10. Ceza Dairesi 2013/3573 E. , 2017/2088 K.
"İçtihat Metni"
Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet
Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ : Sanığın bu suçu, Zonguldak 2. Sulh Ceza Mahkemesi"nce 06/06/2011 tarihli 2011/224 esas ve 2011/350 karar sayılı ilamı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinin anlaşılması karşısında, hükümden sonra 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete"de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun"un 68. maddesi ile değiştirilen TCK"nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK"nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.