Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2015/5363 Esas 2016/1143 Karar Sayılı İlamı

6. Hukuk Dairesi
Esas No: 2015/5363
Karar No: 2016/1143
Karar Tarihi: 22.02.2016

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2015/5363 Esas 2016/1143 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Davacı tarafından yapılan itirazın iptali davası, Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülmüştür. Taraflar arasında 4 yıllık kira sözleşmesi yapılırken, bu sözleşme devam ederken taraflar 5 yıllık yeni bir kira sözleşmesi yapmışlardır. Yapılan yeni sözleşme arka sayfasında düzenlenen tahliye taahhütnamesi ile sonlanacaktır. Tarafların bir araya gelerek sözleşme sonunu belirlemeleri mümkündür. Mahkemece yapılan yargılama sonrasında, davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, tahliye taahhüdünün geçerli olduğu ve işin esasının incelenerek kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bu sebeple, hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Hüküm, 6100 sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK'nın 428.maddesi uyarınca bozulmuştur.
Kanun maddeleri:
- 6100 sayılı HMK
- 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde
- HUMK'nın 428.maddesi

6. Hukuk Dairesi 2015/5363 E. , 2016/1143 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava Tahliye taahhüdüne dayalı icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında düzenlenen 6.5.2006 başlangıç tarihli ve 4 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Bu sözleşme devam ederken tarafların karşılıklı iradeleri ile 15.4.2009 tarihinde tanzim edildiği anlaşılan 1.7.2009 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli yeni bir kira sözleşmesi yapıldığı,bu sözleşmenin arka sayfasında düzenlenen tahliye taahhütnamesi ile sözleşmenin sonu olan 1.7.2014 tarihinde kayıtsız şartsız tahliye edileceği kiracı tarafından kabul ve taahhüt edilmiştir.Yenilenen sözleşme ile birlikte verilen tahliye taahhütleri sözleşme ile aynı tarihi taşısa bile geçerli olarak kabul edilmektedir.Öte yandan sözleşme yapıldıktan sonra taraflar bir araya gelerek sözleşme sonunu belirlemeleri mümkündür bunu kısıtlayan her hangi bir yasa hükmü yoktur.Bu durumda 14.5.2009 düzenleme tarihli ve 1.7.2014 tahliye tarihli tahliye taahhüdü ile 1.7.2009 başlangıç tarihli sözleşmenin düzenleme tarihi aynı tarihli olduğundan kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin 1.7.2009 tarihi olarak yazılması bu sözleşmenin yenilendiği anlamına gelmez.14.5.2009 düzenleme ve 1.7.2014 tahliye tarihli tahliye taahhüdü geçerli olduğundan işin esasının incelenerek kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.