Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2019/8897 Esas 2019/8654 Karar Sayılı İlamı

10. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/8897
Karar No: 2019/8654
Karar Tarihi: 23.12.2019

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2019/8897 Esas 2019/8654 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Mahkeme, bir kişi hakkında daha önce verilen kararda uyuşturucu madde bulundurma suçundan para cezası ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olduğunu belirtmiştir. Ancak tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması nedeniyle kararın infazı aşamasında hüküm değiştirilerek ceza verilmiştir. Mahkeme, hükümlünün kazanılmış hakkının gözetilmemesi nedeniyle verilen bu kararın yanlış olduğunu belirtmiş ve konu hakkında yetkili itiraz merciine başvurulması gerektiğine karar vermiştir. Kararda, 5560 sayılı yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/7 maddesi, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi, TCK'nın 191. maddesi ve 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gibi kanun maddeleri yer almıştır.

10. Ceza Dairesi 2019/8897 E. , 2019/8654 K.

"İçtihat Metni"

Mahkeme : İSTANBUL ANADOLU 41. Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : a) Mahkûmiyet
b) Hükmolunan cezanın aynen infazı

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Hükümlü hakkında Kartal 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 16/12/2009 tarih ve 2008/949 esas, 2009/1643 karar sayılı ilamı ile TCK"nın 191/1-2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6000.-TL adli para cezası ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunduğu, kararın 04/02/2010 tarihinde kesinleştiği, hükmün infazı aşamasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle, karar tarihi itibarıyla 5560 sayılı yasa ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 191/7. maddesi uyarınca “hükmolunan cezanın infazına” ilişkin olarak 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete"de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile TCK"nın 191. maddesinde yapılan değişiklikler ve aynı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası dikkate alınmadan ve kesinleşmiş hüküm değiştirilerek hükümlünün kazanılmış hakkı gözetilmeden verilen 02/06/2015 tarihli kararın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98. maddesi uyarınca verilen bir karar niteliğinde olması ve aynı Kanunun 101/3. maddesi uyarınca itiraza tabi bulunması nedeniyle, 5271 sayılı CMK"nın 264/2. maddesi uyarınca itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 23/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.