Uyuşturucu madde ticareti yapma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2020/16137 Esas 2021/2555 Karar Sayılı İlamı

10. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/16137
Karar No: 2021/2555
Karar Tarihi: 23.02.2021

Uyuşturucu madde ticareti yapma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2020/16137 Esas 2021/2555 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Ağır Ceza Mahkemesi tarafından görülen ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyet kararı verilen bir davada, temyiz incelemesi sonucunda kararın bozulduğu belirtilmiştir. Mahkeme, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığını, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığını ve eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığını vurgulamıştır. Ancak, sanık lehine olan kanun hükmü dikkate alınmadan fazla ceza tayin edildiği ve tekerrüre esas alınan bir mahkumiyet kararı nedeniyle uyarlama yargılaması yapılması gerektiği belirtilerek kararın bozulduğu ifade edilmiştir. Kararda geçen kanun maddeleri şunlardır: 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi, 188/3. maddesi, 141/1. maddesi; 6545 sayılı Kanun; 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi; 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi.

10. Ceza Dairesi 2020/16137 E. , 2021/2555 K.

"İçtihat Metni"

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesindeki “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü uyarınca, 18/03/2013 olan suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki TCK’nın 188/3. maddesi uyarınca “beş yıldan on beş yıla kadar hapis cezası” şeklindeki düzenlemeye göre temel cezanının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete"de yayımlanarak yürürlüğe giren ve sanığın aleyhine olan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki haliyle TCK’nın 188/3. maddesinin uygulanarak temel hapis cezası on yıl olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
2- Sanığın tekerrüre esas alınan Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesi"nin 2012/388 Esas ve 2012/812 Karar sayılı mahkûmiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK"nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçu olduğu, 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete"de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK"nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK"nın 141/1 maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olup, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 23/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.