Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2017/2154 Esas 2019/3349 Karar Sayılı İlamı

10. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/2154
Karar No: 2019/3349
Karar Tarihi: 27.05.2019

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2017/2154 Esas 2019/3349 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Sanık, uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkum edilmiştir. Adli sicil kayıtları ve yapılan araştırmada, sanığın daha önce aynı suçtan açılmış başka bir davada tedavi veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'ın 191. maddesinin 5. fıkrasının sanık lehine uygulanması şartlarının bulunmadığından, sanığın ilk olarak doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında yargılamaya devam edilmiş ve hüküm kurulmuştur. Yargılama sürecinde yapılan işlemler kanuna uygun olarak yapılmış, iddia ve savunmalar tüm delillerle birlikte göz önünde bulundurulmuştur. Sanığın temyiz itirazları reddedilerek, hüküm onanmıştır.
6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi, TCK'ın 191. maddesinin 5. fıkrasının sanık lehine uygulanması şartlarını düzenlemekte, denetimli serbestlik tedbirinin uygulandığı durumlarda hükmün geri de bırakılması veya mahkumiyet kararının temyiz incelemesi sonucunda bozulması halinde, aynı suçtan tekrar yargılanma halinde sanık lehine uygulanabilmesini sağlamaktadır.
5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası ise, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygul

10. Ceza Dairesi 2017/2154 E. , 2019/3349 K.

"İçtihat Metni"

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Adli sicil kayıtları ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış başka bir dava nedeniyle verilip kesinleşmiş herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete"de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK"nın 191. maddesinin 5. fıkrasının sanık lehine uygulanma şartlarının bulunmaması nedeniyle, bu suçtan dolayı ilk olarak doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmuş olması, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrasına uygun olduğundan, bu husus dikkate alınarak yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.