Sanık ... hakkında; mağdur ..."u tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan yargılama sonunda; kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan mahkumiyetine dair, İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/01/2013 gün ve 2011/345 esas, 2013/31 karar sayılı hükmün o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyizi üzerine, Dairemizin 03/12/2014 gün ve 2014/3453 esas, 2014/5860 sayılı kararı ile "Sanık ...’ün, Murat"ı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna TCK.nun 37/1. maddesi uyarınca fail olarak katıldığı anlaşıldığı halde yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan hüküm kurulması" gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede, Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.