Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2019/4429 Esas 2019/8045 Karar Sayılı İlamı

10. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/4429
Karar No: 2019/8045
Karar Tarihi: 12.12.2019

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2019/4429 Esas 2019/8045 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen davada hükümlü, uyuşturucu madde bulundurma suçundan 10 ay hapis cezasına çarptırıldı ve tedavi ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutuldu. Ancak, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereğine uygun davranılmadığı için daha önce hükmedilen cezanın aynen infazı kararlaştırıldı ve hükümlü 1 yıl 3 ay daha hapis cezası almaya hak kazandı. Karar, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101. maddelerine göre alındı ve dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verildi. Kanun maddeleri açıklandıktan sonra, kararın tarihi verilmediği için özet tamamlanamamaktadır.

10. Ceza Dairesi 2019/4429 E. , 2019/8045 K.

"İçtihat Metni"

Mahkeme : ISPARTA 1. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Aynen infaz mahiyetinde mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Hükümlünün 21/09/2006 tarihinde 2006/94 esas ve 2006/257 sayılı kararla TCK"nın 191/1-2, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, söz konusu hükmün kesinleşmesinden sonra, hükmün infazı aşamasında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle 5560 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK"nın 191. maddesinin 7. fıkrası uyarınca daha önce hükmedilmiş olan cezanın aynen infazına ilişkin olarak, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete"de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile TCK"nın 191. maddesinde yapılan değişiklikler ve aynı Kanunun 85. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası dikkate alınmadan, aynen infaz mahiyetinde önceki hüküm kısmen değiştirilerek 31/03/2015 tarihinde hükümlünün TCK"nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile tecziyesine karar verildiği anlaşılmıştır.
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101. maddeleri uyarınca infaza yönelik olarak verilen 31/03/2015 tarihli 2014/225 esas ve 2015/98 karar sayılı kararın 5275 sayılı Kanunun 101/3. maddesi uyarınca temyiz değil, itiraza tabi olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK"nın 264/2. maddesi uyarınca itirazla ilgili olarak gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.