MAHKEMESİ :Asliye Ceza MahkemesiSUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaretHÜKÜMLER : MahkumiyetKARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1) Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Sanıkların hakaret eylemlerini aleni bir yer olan stadyum girişinde işlemesine karşın, TCK"nın 125/4. maddesi uygulanmamış ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından, sanıklar ..., ..., ...’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) TCK"nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla, seçenek hareketli ve amaçlı bir fiil olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemlerini cezalandıran suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, sanığın stadyuma girmek amacıyla mağdurlara yönelik itekleme eyleminde bulunduğu, mağdurların üzerine doğru koşarak stadyum kapısının açılmasını sağlamaya çalışıp girmek için mağdurları zorladığı biçiminde mahkemece kabul edilen eylemlerinin direnme suçunun unsuru olan cebir boyutuna ulaşıp ulaşmadığının kanıtlara dayalı olarak Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde tartışılıp açıkça gösterilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi, 2) Kabule göre de; Sanığın direnme eylemini birden fazla müştekiye gerçekleştirmesine karşın, TCK"nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK"nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu web sitesi, sisteminin bir üyesidir.